W Delft, z jego tętniącą życiem populacją studencką na TU Delft i kampusie uniwersyteckim, podnajem jest popularny, ale ryzykowny. Podnajem zawsze wymaga pisemnej zgody zarówno głównego najemcy, jak i wynajmującego; bez niej jest nielegalny zgodnie z Kodeksem Cywilnym. Przy wypowiedzeniu głównej umowy najmu podnajem kończy się automatycznie, chyba że wynajmujący wyraźnie zgodzi się na kontynuację (art. 7:267 BW). Jako podnajemca nie korzystasz z ochrony przed wypowiedzeniem ze strony głównego najemcy.
Procedura w Delft: złóż wniosek o zgodę e-mailem lub listem poleconym, często z kaucją. Wynajmujący w dzielnicach takich jak centrum czy Poptahof odmawiają w przypadku niewykonania umowy, np. uszkodzeń zabytkowych budynków. Przykład praktyczny: student TU Delft podnajmuje pokój w domu studenckim na ulicy Phoenixstraat. Jeśli główny najemca wyjedzie, podnajemca musi odejść, chyba że korporacja taka jak Woonbron lub DUWO wyrazi zgodę.
W sporach orzeka sąd rejonowy w Hadze; podnajemcy często domagają się odszkodowania. Ochrona: umowa podnajmu nie może trwać dłużej niż główna umowa najmu. Nielegalny podnajem, np. przez Airbnb, prowadzi do kar i natychmiastowego wypowiedzenia – surowsze od Delftse Huisvestingsverordening 2023, z limitami na wynajem pokoi w zatłoczonych dzielnicach jak Innenstad.
Lokalna wskazówka: sprawdź regulaminy domowe korporacji delftskich i stronę internetową gminy w sprawie zasad listy pilnych zadań. Te przepisy zapobiegają łańcuchowym wypowiedzeniom i nadużyciom na ciasnym rynku najmu w Delft. (248 słów)